Ik wil een revolutie

Vrouwelijk leiderschap, wat is nodig

Vrouw en impact

Samen met vriendin en collega, Celeste Neelen ben ik al meer dan 10 jaar bezig met het ontwikkelen en faciliteren  van workshops, programma’s,  specifiek voor vrouwen.  Inderdaad vanuit de gedachte dat het belangrijk is dat vrouwen meer uit de verf komen, dat ze meer in hun kracht gaan staan en dat ze meer en meer die kwaliteiten, zo eigen aan vrouwen, gaan inzetten, zowel op het werk, thuis, als in het maatschappelijke leven.…

Maar in onze programma’s proberen we meer dan dat te doen!
We kijken verder!
We kijken dieper!

 We geven veel aandacht aan wat er nodig is om vrouwelijk potentieel voller in te brengen!
Wat heb je nodig om je kwaliteiten voller in te kunnen zetten?
Wat is er nodig om vanuit wie je ten diepste bent te bewegen in deze wereld?
Wat is er nodig voor vrouwen om meer impact te hebben?
Wat is er nodig om een klimaat te creëren waarin we kunnen floreren?

Wat is het probleem en hoe pakken we het aan?

En alle antwoorden die we krijgen op deze vragen verwijzen naar de nood voor een Revolutie!!
“Problemen kunnen niet opgelost worden op het niveau waarin ze bestaan” Dit wordt vaak beweerd en het klopt ook. Om duurzaam te veranderen is het bijna altijd nodig om out of the box te gaan denken en bewegen, om een wezenlijke ‘shift’ te maken, vanuit een nieuw narratief. Zo ook hier.

Het is een probleem dat vrouwelijke kwaliteiten nog steeds minder gezien, gehoord en gewaardeerd worden in onze huidige manier van denken, werken en leven. Het is een probleem dat vrouwen daarom nog harder hun best gaan doen, nog harder gaan werken om te voldoen aan de eisen die onze huidige maatschappij stelt. Het is een probleem dat hierdoor de burn-out cijfers onder, met name jonge vrouwen, de pan uit rijzen.

Het is een probleem.
En de belangrijke les die we leren : Het is niet op te lossen door nog harder ons best te doen, nog harder te gaan werken. Want dat zorgt ervoor dat we te vaak moe zijn. Leeg, uitgeblust, opgebrand. En het meest pijnlijke en verdrietige is dat we daardoor steeds verder verwijderd raken van ons eigen lijf, ons eigen ‘aanvoelen’, onze intuïtie, ons dieper weten. En dat we hierdoor dus juist die waardevolle kwaliteiten en talenten niet meer kunnen aanboren.

Dus ja, vrouwelijk leiderschap, nodig en zeer gewenst. Maar, om daar toe te komen, is het volgens mij echt onontkomelijk om eerst en vooral de moed te hebben om onze  huidige manier van werken  en leven in vraag te stellen. Om uiteindelijk andere keuze’s te maken en niet meer mee te doen in hoe we het nu al jaren doen. Het in stand houden van  een klimaat waarin productiever, drukker, meer en sneller de maat is. Om echt uit de verf te komen als vrouw, om diepgang, vertraging en verbinding te vinden en te creëren, is het absoluut nodig om vanuit een ander ritme te gaan werken en leven…Vanuit een meer ‘eigen’ en natuurlijk ritme. En ik ben ervan overtuigd dat dit authentiekere ritme trager is dan wat het huidige klimaat dicteert!

Moed en uitnodiging

We gaan veel moed nodig hebben.
Moed, om niet meer mee te doen.
Moed om te stoppen.
Moed om te ontdekken wat we echt nodig hebben.
Moed om niet meer aan alle verwachtingen te voldoen.

Voor vrouwen en de inzet van meer vrouwelijke kwaliteiten betekent dit dan ook allereerst te leren ontspannen en ruimte te maken. Zonder ontspanning, zonder ruimte voor (en binnen-in)  onszelf, zijn we gewoonweg niet op ons best.

 Ik nodig daarom alle vrouwen uit, om samen, een revolutie in gang te zetten. Laten we een ander pad gaan bewandelen. Een pad van ruimte en ontspanning. Laten we elkaar daarin gaan helpen en ondersteunen. Zodat we niet alleen staan, maar ons gesterkt voelen door een gezamenlijk verlangen, een gedeelde nood. Om samen, onze voeten, ons verlangen, onze intuïtie te gaan volgen. En van daaruit het beste van ons zelf te geven.

En mannen zijn hierin natuurlijk ook van harte welkom!

Vrouwen kunnen zich inschrijven voor onze 2-daagse Vrouw en Impact, op 07 en 08 december 2023.
Begeleiding : Anja Hueber en Celeste Neelen
Locatie : De Heerlijckyt, Geetbets, B
Info : Klik hier of mail anja@quinx.org
Inschrijven via HRDA : klik hier

Terug naar je ZELF

Ann Kasra vertelt over haar traumawerk

Cliënten komen vaak bij me aankloppen als ze al een hele weg hebben afgelegd, al heel wat persoonlijke groei hebben doorgemaakt, issues al verschillende keren met diverse mensen hebben doorgepraat. En toch blijft er een onderliggend gevoel dat ze niet echt zichZELF kunnen zijn, dat ze niet altijd ten volle achter hun acties staan.
Zo werk ik met een leidinggevende die bij me kwam aankloppen omdat hij graag op een andere manier met één van zijn medewerkers wil communiceren. Elke keer als hij een meeting heeft met die medewerker, blokkeert er iets in hem. Hij voelt zich niet op zijn gemak en bereidt in zijn hoofd 10 x het gesprek voor. Er is geen enkele objectieve reden om zo zenuwachtig te zijn en het gesprek loopt meestal ook goed af.
Na de eerste sessie bleek dat de medewerker hem op de één of andere manier doet denken aan zijn vader, die zijn hele jeugd heel sterk aandrong op goede studieresultaten en het kon toch altijd nog net iets beter. Het was nooit goed genoeg. Tot op vandaag wil hij nog onbewust goed genoeg zijn voor zijn vader en legt hij de lat voor zichzelf zeer hoog. Op het moment dat hij dan onbewust aan zijn vader herinnerd wordt, blokkeert hij. Op dat moment stapt hij in zijn trauma en is hij terug de kleine jongen die altijd betere resultaten kon halen, niet meer de man die een gesprek heeft met zijn medewerker. (Trauma blijft vastzitten in het verleden! Dit is iets wat mensen vaak niet beseffen.)

De uitnodiging die ik breng is echt te gaan luisteren naar elke cel en elke stem in hem, zodat elk stuk gezien mag worden. Door stap voor stap de pijn en het verdriet te kunnen toelaten om als kleine jongen niet goed genoeg te zijn, te voelen hoe zijn spieren opspannen en wat er nodig is in het hier en nu om deze terug te ontspannen, kan deze wonde in hem helen.
Het litteken van de wonde zal steeds blijven en tegelijkertijd ontdekken we resources die hem kunnen helpen in het hier en nu, om dichter bij zijn ware ZELF te blijven en om om te gaan met de toxische schaamte van niet goed genoeg te zijn, zelfs al is hij meer dan goed genoeg ?

Deze man besefte niet dat zijn manier van communiceren te maken had met zijn verleden. Andere cliënten komen wel met een bewust trauma of specifieke klachten. Wat de aanleiding ook is, dat maakt niet zoveel uit, het gaat erom dat cliënten na de sessies (terug) bewuster kunnen leven, dichter bij hen ZELF, zodat ze zelf de keuzes kunnen maken en zich niet laten leiden door het verleden. En uiteraard, elk trauma heeft ook een parel, een talent dat je vandaag in je leven kan inzetten. Je ook daar bewust van worden, is zeker een deel van het proces waar we doorgaan.

Hoe ik werk?

One to one sessies van 1 à 1.5 uur.
Ik nodig een nieuwe cliënt uit voor een gratis intake gesprek van 30 min om te kijken waar de cliënt mee wil werken en of we de juiste match zijn.
Veiligheid staat boven alles. Empathie en ruimte voor wat er is, zonder (voor-)oordelen. Ik werk voornamelijk lichaamsgericht, op een holistische manier waarin hoofd, hart en buik een stem krijgen en er zo transformatie en flow kan gecreëerd worden. Stapje voor stapje. Het is de bedoeling om het trauma aan te raken, maar er niet meer opnieuw in te stappen en je jezelf er terug in te verliezen. De manieren van werken van Peter Levine, Bessel van der Kolk, Gabor Maté, … zijn voor mij tools die ik in elke sessie inzet.
Naast individuele sessies, bied ik in samenwerking met Andrea Wandel ook trainingen en persoonlijke groei workshops aan.

Meer info over mijn werk? Vraag vrijblijvend meer info aan via info@quinx.org of kijk op mijn website.

Spirituality for Today

40 years on the spiritual path now.
Bloody hell! Am I very old? Am I very wise? Neither!

Yet my wonder at the mystery of existence only grows, my connection to spirit only strengthens, my capacity to love increases, my spiritual practice becomes more and more exciting, my work seems to receive greater appreciation.

At the same time, my vulnerabilities and limitations become more obvious, 
more tender and acceptable,
less of an obstacle,
more of a doorway.

Spirituality for today

Around me, I see a world of increasing beauty and increasing terror, as we wake up to our collective potential for both love and destruction.
The planetary clock is ticking, it would seem, as our technological power seems to have outstripped our wisdom at this point.
I am worried that the most superficial and hollow voices are the ones receiving the most attention.

So it feels time for me to ‘come out’ more.
I want to breathe new life into the word spirituality,
I want the spiritual voice to be heard, the spiritual perspective to be used.
I want to use my unique gifts, make a contribution to a better world, and encourage you to do the same with yours.

I would love people to realise how joyous the spiritual path can be,
how enriching, how educational, how loving, how crazy, how challenging, how erotic it can be, how socially active it can be.
 

It has to be a spirituality that fits our age, respectful of tradition, critical of tradition, always evolving, always connected to that which never changes.

So the scriptures are turning into podcasts,
the sangha is turning into virtual communities,
the Zendo is turning into Zoom.
While the ground of all being, the formless, never changes.
Can we hold this paradox?

Hence my new podcast series: ‘Spirituality for Today’.
Come and join me as I explore the theory and practices I have developed over the years.
First the What, the How, the Why, the I-haven’t-got-a-clue.
Then on a regular basis I will interview someone different and explore how spirituality affects their lives’.

Find the first podcasts here. By subscribing to the page you will receive a free meditation and the link to our free online live morning meditations. 

Let’s play with spirit,
wrestle with spirit,
flirt with spirit,
merge with spirit,
embody spirit,
express spirit in the world.

Corona – A crises of imagination, a crises of intimacy

A crisis has swept over our planet. As the virus has woven itself into the fabric of society, so have many aspects of our ordinary lives unravelled. We may be in fear about our health and that of our dear ones. We may
have found that our work has ground to a halt. Almost certainly, many of our plans have disintegrated like sandcastles in the oncoming tide. This wind of collective change is probably the strongest many of us in the developed world have felt in our lifetime.
Read more.

Quinx aanbod in tijden van Corona

Our lives are getting turned upside-down. Hello Corona. A lot of suffering on its way, a lot of opportunities for evolution. We all have our fears – fears of getting sick, fears of our beloveds getting sick, fears of not being able to support our family, fears of not being able to support our employees, fears of being alone, fears of getting fed up with our children or our partners in lock-down at home. Quinx have decided on the following offerings to help people manage these turbulent times.

Quinx have decided on the following offerings to help people manage these turbulent times.

One of the most important models we use is the 3 stages of development, or stages of ‘growing up’ as we call it. If we do the necessary inner work, our ‘circle of care and compassion’ can grow from egocentric to ethnocentric to worldcentric.
Egocentric refers to ourselves and our immediate family. Essential in these times.
Ethnocentric refers to our primary ‘tribes’ – our company, our nation, our religion.
Worldcentric goes beyond our own tribes to include all tribes, all colors, all nations, all religions

The virus is a worldcentric phenomenon that seeks new solutions on all three levels.
We are being forced to approach the problem in a worldcentric way and we need to look after our own tribes and we need to look after ourselves and family.

Physical distancing YES, social distancing NO – let’s get a lot MORE social and develop a wider circle of care and compassion.

Ons aanbod op het egocentrische niveau is:

Free online daily meditation 08.00 – 08.30

One of the core Quinx assumptions is that there is indeed a ground of all being, that is both unchanging and never goes away, that is untouched by a virus.
There are three goals to these meditation sessions:
•    Creating an anchor in yourself
•    Awakening to the ground of all being
•    Understanding the strength and effectiveness of a regular spiritual practice.
For more info click here: Online Daily meditation

 Individuele coaching

Er komt zoveel op ons af!   Meer dan ooit hebben we steun, klankbord, verdieping en een groter kader nodig.
We bieden online coachingsessies aan. (video of audio).

Uitzonderlijke tijden vragen om uitzonderlijke condities : we bieden de mogelijkheid om je bijdrage in afstemming met je coach te bepalen. Boek een individuele sessie met: MickyYannick,  Ann-Kasra of  James

Ons aanbod op het ethnocentrisch niveau is:

Webinar In and Out of Control
International guest facilitator Andrea Wandel and Ann-Kasra would like to invite you for a new webinar:  ” In & Out Of Control”.

In these times of uncertainty a lot of us are challenged to live a life between normality and the challenge of an ongoing fear and changing outer circumstances connected with the Corona Virus. At the moment there is a lot we can NOT control. We may feel overwhelmed and having the feeling we cannot cope.

To establish a felt sense of safety we will deepen during 4 webinars of 1 hour lots of topics and tools you can use in your daily practice. Click here for more info.

Zoom – Voor alleenstaanden met Yannick

Corona houdt ons binnen. Je bent op jezelf aangewezen. Op café gaan met vrienden, vergeet het. Gaan sporten, vergeet het. Een avondje uit naar film of theater, vergeet het.
Je zit alleen thuis. Sommigen met kinderen, anderen helemaal alleen. Welke verhalen dienen zich dan in je aan?  Quinx biedt je een veilige plek waar je kan delen wat je beroert en waar naar je geluisterd wordt. Onder begeleiding van Yannick Lierman. Klik hier voor meer info:  Zoom cirkel alleenstaande

Whole Food Based Challenge – Zoomcirkel in april

Micky zal de basisprincipes van WFPB met jullie delen, we gaan samen koken en ondertussen kunnen jullie vragen stellen, proeven, ervaringen uitwisselen.  De basisinfo, recepten en boodschappenlijstje krijg je toegestuurd.
Klik hier voor onze pdf: Whole food based challenge

Angst in balans – Zoomcirkel met Ann-Kasra

Angst.Met hoofdletter A. In mijn hoofd, in mijn lichaam, rondom mij, in de wereld. Het is er elke dag, een beetje of heel veel.  En deze dagen misschien net iets meer.Hoe krijgen wij in deze corona tijden onze Angst in Balans?
Dit topic willen wij bij Quinx in de ogen kijken. Gedurende de komende 4 weken ben ik jouw online facilitator. Vanuit mijn achtergrond als trauma coach heb ik ervaring om met verschillende soorten angst aan de slag te gaan. Klik hier voor onze pdf : Zoom cirkel Angst in Balans

Quinx Talk

Alle Quinx collega’s gaan deze week tijdens een stilte moment naar een plek binnen in ons, waar iemand op ons wacht om opnieuw contact mee te maken. Vervolgens gaan we, ieder afzonderlijk van elkaar, contact opnemen, met die persoon die zich aan ons liet zien, tijdens onze meditatie. Vanuit dit hernieuwde, of verdiepende contact, vragen we of deze persoon dezelfde oefening wil maken. De lijn wil voortzetten. En zo worden vele stemmen herenigd, vele harten verbonden. Wil je meedoen? Wil je aansluiten? Stuur een mail naar info@quinx.org voor de richtlijnen en doe mee.

Ons aanbod op het wereld-centrisch niveau is:

Circles of Connection –  We’re better together

Een initiatief om persoonlijk contact te bewerkstelligen tussen mensen hier ( Belgie en Nederland) en de vluchtelingen daar. Dit om een gezicht en stem te geven aan de mensen die onder vreselijke omstandigheden moeten leven en nergens gewenst zijn. Met ons initiatief willen we de slogan ‘onbekend maakt onbemind’ aan kracht doen afnemen en een nieuw verhaal rondom de vluchteling in de wereld zetten. Dat we gelijkwaardig zijn, niet bang hoeven te zijn voor elkaar, en elkaar wat te bieden hebben, zowel in onze overeenkomsten als in verscheidenheid. Op den duur hopen we hiermee de publieke en politieke opinie te beïnvloeden. Mail anja@quinx.org of celeste@quinx.org voor meer info of je aan te sluiten.

De vluchtelingencrises. Wegkijken is geen optie.

Situatie op Kara Tepe

Kara Tepe wordt door de gemeente gerund en is opgezet voor kwetsbare mensen en gezinnen met kleine kinderen. Er wonen 1220 mensen, voornamelijk afkomstig uit Afghanistan, Syrië, Irak, Iran en Palestina. Omdat er nu zoveel kwetsbare mensen zijn op Lesbos is het een lotje uit de loterij wanneer je hier terecht komt. Iedere familie woont in een isobox (container) met airco en heeft zo een plek om zich terug te trekken. Tentjes zie je hier niet. Een aantal NGO’s werken hier samen om een community gevoel te creëren.

De ingang heeft een 24-uurs receptie bemand door Griekse ambtenaren, die dat met respect voor de bewoners doen. Het eten wordt rondgebracht waardoor mensen niet in een rij hoeven te gaan staan. Tussen de containers verspreid zijn oventjes gebouwd waar mensen op een houtvuur kunnen bakken.

Bij aankomst op Kara Tepe zorgt BWC dat mensen verwelkomd worden. Behalve dat ze daardoor borden, bestek, een thermos en zeep krijgen geven we aandacht en tonen belangstelling. Dat hebben ze lang moeten ontberen. Vergeleken met vorig jaar is hier veel ten goede veranderd. Meer rust, het is schoner en de kleinste kinderen, nog steeds vol trauma, spelen meer met elkaar in plaats van dat ze tegen elkaar vechten. Dat komt omdat er sinds vorig jaar ook voor de kleinsten een opvang is die enige continuïteit en duurzaamheid biedt, i.p.v. dat ze elke week weer opnieuw nieuwe gezichten zien. Voor deze kindjes, met toch al veel hechtingsproblematiek, is dat een fantastische vooruitgang.

Team 221 voor Because we Carry

Toch heeft ook dit kamp zijn gebreken. Voor grote families tot 12 mensen is een isobox heel krap. Met geluk is er een paar uur per dag elektriciteit. Heel vaak zitten de mensen in de kou. De toiletten staan voortdurend blank vanwege lekkende wasbakken en de paar douches die er zijn, zijn koud. Bij gevoelstemperaturen van – 1 graden geen pretje. Regelmatig zien we muizen en ratten tussen de huizen doorlopen.

Moria

Vergeleken met Moria is Kara Tepe echter een menswaardige plek om tijdelijk te wonen. Moria is opgezet door de staat, wordt gerund door het leger en iedereen, die aankomt op Lesbos moet hiernaartoe om zich te registreren en er in eerste instantie te verblijven. Toen de grenzen nog open waren verbleven de meesten er een paar dagen. Nu sinds 2016 de grenzen op slot zitten, moeten mensen er vele maanden, soms meer dan een jaar ‘overleven’. Sinds januari 2019 is de vluchtelingenstroom op Lesbos weer enorm toegenomen. Terwijl er maar capaciteit voor 3000 is, steeg het aantal naar 10.000 in augustus 2019. Toen barstte het kamp al uit zijn voegen en wisten de Griekse staat en de NGO’s niet hoe ze deze menigte konden voorzien in hun eerste behoeften, laat staan medische of psychische hulp. Nu in januari 2020 zijn de aantallen ont-ploft en zijn er rond de 21.000 mensen. De situatie is dramatisch en traumatiserend! Lees het artikel in the Guardian van 16 januari. Of de noodkreet van de directeur stichting bootvluchtelingen.

Afvalbergen Moria

Naast de officiële opvanglocatie in Moria, een voormalige gevangenis, ligt een idyllische olijvenboomgaard die verworden is tot een mensonterende, overvolle en vieze plek om te zijn. Aan alles is gebrek. Op elke centimeter staat een tentje, sommigen nog met pallets eronder en gemaakt van stevig plastic, anderen zijn gammele koepeltentjes, lek bij de eerste regenbuien en bezwijkend onder stormachtige winden. Woon je onderaan de heuvel, dan stroomt je tent vol met regenwater of een overgelopen riolering. Overal afval, wat te weinig opgehaald wordt en ongedierte. Sanitaire voorzieningen zijn er nauwelijks. Het is er onveilig, zeker in het donker. Vrouwen durven ’s nachts niet naar de wc. Bij de voedseluitdeling zijn er lange wachtrijen. Hier geen school voor de kinderen. En het gebeurt dat er geen tentjes voor handen zijn : dan slapen mensen op een stuk karton.

We zijn erg geraakt door de omstandigheden waaronder mensen, die op de vlucht zijn voor oorlog en geweld, moeten leven. Verbijsterend dat we over deze aantallen en de onmogelijke, mensonterende situatie nog maar marginaal iets horen op de gangbare nieuwsmedia. Logisch dat er soms opstandjes uitbreken en onderlinge vetes uitgevochten worden.

Op een van de middagen houden we een opruimactie, met onze handen in het afval. Sommige mensen komen ons bedanken en verontschuldigen zich voor het vuil. Als ze middelen hadden zouden ze het zelf opruimen. We hadden veel meer boosheid en verontwaardiging verwacht

Een boosheid die we zelf wel voelen. Hoe kunnen we dit laten gebeuren? Alle non-argumenten van gelukszoekers verdwijnen als je echt goed kijkt wat hier aan de hand is.
We zien mensen die gewond zijn, veel kinderen (40% zijn kinderen) en vrouwen. In de zogenaamde veilige zone voor alleenstaande vrouwen en minderjarigen die alleen reizen zien we een jongetje, nog geen 10 jaar oud, alleen op de vlucht. Een oude man strompelend op krukken, een plastic zak om zijn voet te beschermen. Het gaat ons aan het hart dat je zo de laatste jaren van je leven door moet brengen. Vluchtend voor oorlog en geweld en dan hier terechtkomen waar je een gezichtloos nummer bent, iemand die er niet mag zijn, en je een mensonwaardige behandeling krijgt. NGO’s luiden de noodklok. Hier moet iets gaan veranderen.

Activiteiten op Kara Tepe

Op Kara Tepe worden de vluchtelingen residents genoemd en zijn er veel residents die vrijwilligerswerk doen. Zo is er het ontbijtteam van residents, de barbershop, de schoonheidssalon, de sportclub, de chai (thee)-shop en de fietsshop.

ontbijt wordt rondgebracht


Wij vanuit Because we carry versterken al deze teams. Om half 8 begint onze dag met het samen maken en uitdelen van het ontbijt. Onder een oppeppend muziekje vullen we de ontbijtzakken en de bolderkarren en gaan we gezamenlijk de verschillende ‘wijken’ in om het ontbijt uit te delen. Ieder van ons krijgt een vaste wijk toebedeeld. Zo leren we de mensen een beetje kennen. De oudere vrouw die elke ochtend op ons wacht met een high five, een hand op haar hart en daarna kushandjes gevend, de meneer die iedere ochtend slaapdronken de deur opendoet en liever nog niet aan de dag begint, de vrouw op wiens gelaat altijd een glimlach doorbreekt, als ze het eten aanneemt, de man die in is voor een grapje, terwijl hij een stoofpotje maakt voor zijn gezin en het kleine meisje wat zorgdraagt dat alle ontbijtzakjes en nootjes naar binnen gebracht worden.

Met de resident vrijwilligers drinken we voor en na het uitdelen van het ontbijt koffie en thee. Hun veerkracht, discipline en soms vrolijkheid raakt ons. Ze zijn er elke dag en steeds weer met goede moed. Iedere week moeten ze afscheid nemen van de Europese vrijwilligers en weer een nieuw team verwelkomen. Op de muziek worden de laatste dansen getoond en de mannen showen trots hun kapsels na een bezoek aan de barbershop. Ook foto’s van familie worden gedeeld.

Life Jacket Graveyard

Na de ontbijtronde worden we verdeeld over de andere teams, zoals de fietsshop, de chaishop, de barbershop, beautysalon of zijn er eenmalige klussen zoals het warehouse ordenen, stoffenpakketten maken voor de vrouwen of nieuwe mensen verwelkomen. Deze activiteiten brengen een dorps- en community gevoel. Er is saamhorigheid en menswaardigheid. Even voor de duidelijkheid : de barbershop, de beautysalon…deze plekken zijn ook niet meer dan een container waar er bijv. met een keteltje water warm gemaakt wordt om haar te wassen. Er zijn enorme wachtlijsten, iedereen wil zich dat kleine beetje, zo goed en kwaad als het kan, verzorgen.. De chaishop, het is een veredelde stalen constructie waar op een vuur grote ketels staan zodat mensen hun thermos kunnen komen vullen om toch iets warms te kunnen drinken.

Because we carry brengt bewust positieve energie. Tijdens de eerste briefing wordt uitgelegd dat het niet de bedoeling is om diepe psychologische gesprekken te voeren. Dit om geen trauma’s op te rakelen. Over een week zijn wij weer weg en komt er een nieuw team.

Alle mensen in het kamp, hebben allemaal met angst voor eigen leven in een bootje gedobberd, zijn huis en haard ontvlucht en hebben de meest gruwelijke dingen meegemaakt. Dus, ondanks de enorme veerkracht die mensen laten zien, het lachen en het dansen: er is groot trauma, groot verlies en verdriet.
Het beeld dat ons bijblijft is een oude vrouw die we ontmoetten. Ze zit in een rolstoel en vraagt hulp voor haar dochter van middelbare leeftijd die zwijgend naast haar moeder zit. Een meisje van 11 vertaalt. De oude vrouw verontschuldigt zich : ‘Het spijt me, mijn gezicht kan niet meer lachen…. Het spijt me..” We schieten vol. Zij verontschuldigt zich bij ons!? Haar benen zwaar ingezwachteld, ze kan niet meer lopen, maar waar ze zich vooral zorgen om maakt is haar dochter. Haar dochter is opgehouden met spreken, ze spreekt al meer dan een jaar niet meer, haar lichaam zit onder eczeem. Ze vraagt hulp, niet voor zichzelf maar voor haar kind, een volwassen vrouw, die zwijgt. Wiens ogen naar binnen zijn gekeerd. Te veel gezien. Het is hartverscheurend. We kunnen niets doen. Behalve haar hand vasthouden, luisteren, er zijn.

Activiteiten op Moria

Sinds kort mogen NGO’s zoals BWC ook activiteiten opzetten op Moria. De twee vrouwen, Claudia en Lisette van BWC doen hier fantastisch werk. Wij zouden niet weten waar te moeten beginnen in deze ellende. Zij zijn begonnen met kleine stapjes die een enorme impact hebben. Een keer per week gaat Lisette hardlopen met de vrouwen uit een bepaalde ‘wijk’. Met een gettoblaster en een swingend muziekje nodigt ze de vrouwen uit om mee te gaan lopen en het werkt. Soms met frisse tegenzin maar op het einde altijd stralend en blij met deze overwinning op zichzelf.
Een middag per week organiseert Lisette een beautysalon voor de vrouwen die alleenstaand zijn en op de ‘veilige’ afdeling zitten. Dan worden zij verwend door ons en krijgen ze een kleine hand- of nekmassage, een gezichtsmasker of worden hun nagels gelakt.

Met vier vrouwen van ons team verzorgen we deze middag. Nadat de eerste vrouw een hand- en nekmassage heeft ontvangen zit er al snel een rij wachtenden. Hun handen vaak koud, hun schouders verkrampt, komt er langzaam iets van ontspanning en warmte. Zonder woorden is er een gevoel van verbondenheid. Ook komt er verdriet omhoog, bij de vrouw die haar moeder heeft verloren, of de jonge vrouw uit Somalië die alleen reist en zich erg eenzaam voelt. Ze heeft haar familie achter gelaten en nu in deze ‘hel’ vraagt ze zich af of het de reis wel waard was.
De middag eindigt in een heuse danspartij waar iedereen met elkaar danst op klanken variërend van het Midden-Oosten, Perzië tot Afrika en westerse popsongs.
Deze veerkracht, plezier kunnen maken ondanks deze barbaarse omstandigheden raakt ons. We weten dat deze week nog maar een begin is. En dat we ons in willen zetten om hier verandering in te brengen. De vluchtelingencrises heeft vele gezichten van vlees en bloed gekregen, waardoor wegkijken geen optie meer is.

Vanwege de Turkije deal en de Dublin-procedure, zien en horen wij niet zo veel meer over deze humanitaire ramp. Het wordt ‘ver’ van ons gehouden. Aanvankelijk daalde de vluchtelingenstroom en leek het te werken. Daar is echter al lang geen sprake meer van. Met meer dan 41.000 vluchtelingen alleen al op Griekse eilanden en de zeer trage asielprocedure in Griekenland zitten mensen als ratten in de val.
Voor alle betrokkenen is het dramatisch. Afgelopen week was er een algemene staking op Lesbos. De bevolking van Lesbos heeft veel gedaan voor de vluchtelingen, ze dachten dat het tijdelijk was. Nu lijden ze eronder en kunnen niet meer. Voor de vluchtelingen werkt het al helemaal niet. Zij zitten te lang vast op het eiland in de meest miserabele omstandigheden. Het is de Europese politiek die deze mensen in de steek laat. Het is in het belang van iedereen, óók van de Europese Unie, om samen tot een oplossing te komen en de vluchtelingen en inwoners van Lesbos hun waardigheid terug te geven.

Lees hier ook het blog van Greet Indesteege over het verloop van onze week.